Junior Webmaster Camp ครั้งที่ 7 #JWC7 การเดินทางที่แสนพิเศษ …ไม่ได้ไปเจเจ็ดจะเจ็บจัย!


ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี …….. ฮ่าๆ นั่นเป็นสิ่งที่รู้สึกตอนที่นั่งรอเที่ยวรถ ในสถานีขนส่งหมอชิต 2
จะกลับบ้าน … แต่หัวใจยังอิ่มเอม และอบอวลบรรยากาศของค่ายอยู่ เสียงพี่โน๊ต Dek-D ยังก้องอยู่ในหัว “ดีไซน์เจ๋งมากน้อง” หน้าพี่กลุ่ม และเพื่อนๆยังประทับอยู่ ไม่ว่าทีวีจะฉายละครเรื่องอะไรก็ตาม … หนังสือเต็มถุง ป้ายชื่อยังแขวนคออยู่(นั่งรถมาได้ไงวะไม่เอาออก ^0^) ทุกสิ่งทุกอย่างยังเย็นๆ(จากแอร์ที่เก่า)อยู่
… นึกอะไรไม่ออกก็หยิบ Dropbox ขึ้นมาอ่านแล้วกัน!


. . . . . . . Day 1 . . . . . . .

 ผมกระหืดกระหอบตื่นขึ้นมาอย่างตกใจ ในขณะที่กำลังฝันถึงอาโออิอยู่ (เดี๋ยวๆๆๆ) พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นโทรศัพท์ของตัวเองส่งแสงสว่างวาบๆ และส่งเสียงแสบหู ทรมานคนง่วงนอนมา หลังจากเอื้อมมือไปปัดแรงๆ ประหนึ่งจะตะโกนบอกว่ามัน “หยุดร้องได้แล้วโว้ย” เสร็จแล้ว ก็ได้แต่นั่งคิดอยู่สักพัก …. กูจะตื่นเช้าทำไมวะ?
อืม…. ก่อนหน้านี้ (สักปีกว่าๆ :v // ย้อนใกล้จัง) กูสมัครค่ายเขียนเว็บของม.ปลาย … อื้มมม ค่าย Junior Webmaster Camp 6 ไป ใช่ๆๆๆ ค่ายเจหก เหตุผลที่จำชื่อแม่น เพราะ
-ไม่ติดค่าย! (เขียนอะไรก็ไม่รู้ส่งพี่ๆกรรมการไป ตอนนั้นยังเขียนเว็บใส่โปรแกรม EditPlus และใช้ Blogger เป็นเครื่องมือหากิน)
-ไม่รู้จักวันโกหกโลก! …. อันนี้ฝังใจ ไม่รู้ว่ามีวันนี้อยู่ในโลก พี่ๆบอกว่า น้องๆครับ เนื่องจากน้องๆมีคนสนใจสมัครกันมากมาย พี่ได้ปรึกษาและตัดสินใจแล้ว ว่า “น้องๆทุกคนได้เข้าค่ายจ้าาาา เย้ๆ”
อืม…. แต่มันก็ผ่านมาเป้นปีแล้วนี่หว่า .. แล้ว?
“กูติดค่ายเจเจ็ดไงสึส!” “ยังๆ ยังไม่รีบไปอาบน้ำอีก” “รถตู้มาตีสี่นะเฮ้ย!”
… นั่นแหละครับ ท่านผู้อ่าน ฮ่าๆ อาโออิก็ไม่อยู่ในหัวแล้วนาทีนั้น :v แล้วพ่อก็มาส่งที่บขส. แล้วก็อย่างที่รู้ๆกัน(รู้อะไรล่ะเฮ้ย) มารู้ตัวอีกที ก็มายืนอยู่ที่ ม.ราชภัฏจันทรเกษมเสียแล้ว
ผมไม่รู้จักใครเลย…
ก่อนหน้านั้นเคยไปค่ายคอมพ์ (ของ ม.แม่โจ้ // ไม่โหดๆ 555+) ก็ยังมีพี่ที่รร.เดียวกันไป
แต่นี่แหละ ข้อดีของค่าย!
… และผมก็เลือกนั่งแถวหน้าสักแถว หลังจากลงทะเบียนเสร็จแล้ว หันไปเจอเพื่อนสองคน คนหนึ่งชื่อวิน อีกคนชื่อ… อร๊ายยยย จำไม่ได้ ฮ่าๆๆ ขอโทษนะ ถ้ามาอ่านบอกผมด้วย // นั่นแล หลังจากนั้นพี่ๆสันทนาการก็เข้ามา และต้อนรับน้องๆอย่างอบอุ่น (คิดในใจ จะโดนเรียกไปเต้นป่ะวะ)
พี่ๆให้เปิดถุงผ้าดู ซึ่งในถุงผ้าประกอบไปด้วยหนังสือคอมพ์ และสมุดเด็กดี … พี่บอกว่าให้อ่านให้จบนะ จบค่ายจะมีสอบ … โว้วววว!! แค่เล่มเดียวจะถึงครึ่งเล่มรึเปล่าก็ยังไม่รู้เลย แต่ดีใจมาก เพราะหลายๆเล่มที่ได้ ก็คือเล่มที่อยากได้ตอนไปเดินร้านหนังสือเมื่อปีสองปีก่อน (และทุกวันนี้ก็ยังอยากได้)

โอเคครับ แจกหนังสือเสร็จแล้วกลับบ้านกัน แฮร่!
ก็เข้าสู่พิธีเปิด ขอข้ามส่วนนี้ไป (ไม่มีอะไรครับ ไม่รู้จะเขียนออกมาอย่างไรดี) และก็เข้าสู่การบรรยายภาคเช้า โดยพี่โน๊ต Dek-D.com
/ บรรยายพื้นฐานของเว็บไซต์ โดยพี่ชายสุดหล่อ .. จากช่วงนี้ ทำให้เราเริ่มเห็นคนเก่งๆของค่ายมากขึ้น (เพราะคำถามแต่ละข้อที่เปิดให้ถามหลังจากจบบรรยาย ล้วนแต่เป็นส่วนหลังบ้าน และฟังออกงูๆปลาๆทั้งนั้น // เก๊าสายหน้าบ้านอ่าาาาา)
/มาถึงช่วงจริยธรรม และกฏหมาย ที่เป็นสิ่งที่ JWC ทั้งหลายควรเรียนรู้ (ซึ่งผมสนุกกับคลาสนี้มาก)
และเราก็ได้แบ่งกลุ่มกัน โดยกลุ่มที่ผมอยู่นี้ มีชื่อว่าาาาา “มุกดาหารหมอกมัว” เย้ ไอ้พวกนี้ต้องทำเว็บกับพวกมันด้วยนี่ (ไปอ่านสปอยด์รีวิวค่ายมา) ไหนขอดูหน้าชัดซิ ฮ่าๆ (หน้าตาน่ารักกันทั้งนั้นโลยยยยยยยยยย)
หลังจากพักเที่ยงแล้ว เราก็ได้ไปอบรมตามสาขาที่แต่ละคนสมัครไว้ (ผมสมัคร Design) ซึ่งตรงนี้ก็ขอผ่านอีกเช่นกัน (ต้องมาฟังที่ค่ายเอาเองนะน้องๆเจรุ่นต่อไป โฮะๆ) แล้วเราก็มาอบรมต่อเรื่อง WordPress และตรงนี่คือกุญแจสำคัญของบล็อกนี้ครับ



“คือผมไม่เคยใช้ WP แบบติดตั้งเอง!!!” .. เคยใช้แต่ WP.com แม้จะเคยอัพเว็บผ่าน FTP ก็ตาม … ก็นึกว่ามันยุ่งยากอ่ะ // ตอนนั้นถามท่านนิว ดีไซน์อีกคนของกลุ่มเรา(และเก่งมากๆด้วย) และความมันส์ก็เริ่มต้นตรงนั้น // แต่วิธีการใช้งาน ก็คล้ายๆกับหลายๆคน คือเคยใช้มาแล้ว เลยเริ่มมองหน้าเพื่อนๆในกลุ่ม(ยังจำไม่ได้) มองชื่อพี่กลุ่ม > อ่าวเฮ้ย! พี่กลุ่มกู ไปบรรยายเรื่องการ Presentation ข้างหน้าห้องตอนไหนน่ะ :3 (แต่ผมฟังพี่เกือบตลอดน้าาา)

>>>>> หลังจากหมดภาคบรรยาย ก็มากินข้าว และสันทนาการเล่นเกมส์ (ไม่บอกอีกเช่นเคย คนอื่นน่าจะเขียนแล้ว // เก็บไว้ฟิน) แล้วก็นอนครับ ผมได้รูมเมท 2 คน ชื่อพี่หมู กับพี่วอร์ม (จำได้ๆ ฮ่าๆๆๆ) นอนด้วยกันสองคืนน้าาา บอกแบบนั้นแล้วก็กำลังจะนอน … ไม่นอนเหรอ

/// ช่วงสันทนาการจบ เราได้รวมกับกลุ่มของพวกเราเอง และคิดว่าจะทำเว็บอะไรตอนจบค่ายดี โดยหัวข้อปีนี้ คือ “เว็บเด็ดสไตล์ไทย” นั่นเอง อ่ะๆ คิดๆ โยนความคิดของตัวเองผ่าน Post it มารวมกับความคิดของคนอื่นๆ พี่กลุ่ม พี่ๆค่าย พี่ๆ Senior ก็มาช่วยกันคิด และสับ(ขัดเกลา) ให้มันเป็นรูปเป็นร่าง เดินกลับไปกลับมา… แต่หมดเวลาปรึกษาแล้วอ่ะ

ช่วงหลังจากอาบน้ำแล้ว เลยเกิดการเดินไปหาเพื่อนที่ห้องอื่น และนั่งคุยกันต่อ (เมาท์มันส์มาก) จากที่ยังไม่ค่อยสนิท พอเล่นเกมส์ด้วยกัน คิดงานด้วยกัน (พี่กลุ่มก็เข้ามาช่วยคิด) ก็เริ่มแย่งผ้าห่มกัน จนผลสรุป คือ กลุ่มเราได้เห็นตรงกันแล้วว่า “พรุ่งนี้จะทำเว็บรวมรีวิวการท่องเที่ยวแบบท้องถิ่น และ บลาๆๆ”

ZzzZzZZzzzzzz…….

. . . . . . . Day 2 . . . . . . .
ตื่นเช้ามาด้วยอาการงัวเงีย ง่วงเหงา หงอยหงิก(แต่สายกว่าที่เคยตื่น) ตอนไปค่ายที่ม.แม่โจ้ จำได้ว่าได้วิ่งกันสนุกสนาน (อากาศเชียงใหม่มันหนาว วิ่งกำลังได้ที่) ก็นึกว่า อย่างน้อยนี่ต้องกายบริหารล่ะวะ
“ให้อาหารปลา” …..
ได้ครับพี่ ยินดีครับโผ้มมมมม ^^

แล้วเราก็ไปอาบน้ำแต่งตัว ลงมากินข้าว กินข้าวเสร็จก็คุยเรื่องเว็บต่อ และเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะคุยกับพี่ๆ Senior อีกรอบ … หลังจากนั้น ทุกกลุ่มก็ขึ้นไปบนห้องที่มีคอมพิวเตอร์ให้น้องๆทุกคน นั่งกันสบายๆ เดินไปมาหากันในกลุ่มได้ (นั่งใกล้ๆกันนั่นแหละครับ ล้อมวงโน๊ตบุ๊คกันได้คงทำไปแล้ว) และลงมือทำเว็บ ตามจุดมุ่งหมายหลักของกลุ่มแต่ละกลุ่มกันต่อไป



ก็แบ่งตามหน้าที่ และความถนัดของแต่ละคนครับ ช่วยๆกัน นาฬิกาบนโปรเจคเตอร์มันก็เริ่มถอยหลังไปเรื่อยๆ(บางทีนาฬิกาก็ไม่เดินตามความเป็นจริง อิอิ) .. พอส่งเว็บเสร็จ ส่งสไลด์พรีเซนต์เสร็จ .. ปรบมือสิครับ!!! ตัดริบบิ้นกัน เย้ๆ ในใจก็ยังอยากจะแก้ไอ้นั่น ไอ้นี่อยู่ แต่ความคิดทั้งหลายก็มลายสิ้นทั้งอินทรีย์ สถิตย์อยู่แต่อิมพี อาหารเย็น แบ่งกันกิน

ค่ำคืนวันนั้น ขอเชิญท่านผู้อ่านพบกับบบบ บรรยากาศของ “งานวัด” ในสไตล์ค่ายเจเจ็ด ที่เด็ด! แน่นอนครับ สนุกสนานมากๆ โดยเราจะได้รับการแจกเบี้ย และเอาเบี้ยนี้ ไปร่วมกิจกรรมในซุ้มตามๆ (และต้องทำซุ้มกิจกรรมของกลุ่มตัวเองด้วย) ก็ลากกันไปเล่นทั่วงาน

เอาเป็นว่าสนุกๆมากๆครับ “ปล่อยผี” กันเลยทีเดียว หลังจากนั้น ก็มีการประกาศดาวเดือนค่าย (และเราก็ได้เห็นการแย่งกันเป็นดาวของพี่ๆค่ายในตอนนี้) กำลังคิดว่าจะยังไงต่อ … ไฟดับ!


/// อ่ะๆ พูดถึงหน่อยก็ได้ สายศิญจน์ เต็มแขน แน้นแฟ้นความผูกพัน สมานฉันท์น้องพี่ครับ เอ้า เฮ!

นอนเลยเหรอ ยังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง …. ม่ายยยย เรามีภารกิจต่อพรุ่งนี้ คือ “พรีเซนต์เว็บต่อคณะกรรมการ” ฉะนั้น สูตรเดิมครับ อาบน้ำเสร็จ แล้วก็ไปคุยกันกับเพื่อนๆ และพี่กลุ่ม ซ้อมพรีเซนต์ (ระหว่างนั้น พี่ๆค่ายก็จะเข้ามาช่วย มาดูเราพรีเซนต์ และช่วยปรับโน่นแก้นี่ให้กับเรา)

กลุ่มเราได้ชื่อว่านอนทีหลังสุด ฮ่าๆ ทุ่มเทครับ สนิทกันแล้ว (เร็วเนอะ) เต็มที่! … อ่ะๆ ได้เวลานอนแล้วจ้า(หลังจากที่แอ้งแม้งกันไปเป็นพักๆ) กลุ่มเราและพี่ๆทุกท่าน ก็แยกย้ายกันไปนอนที่ห้องของแต่ละคน พรุ่งนี้เจอกันใหม่ ฝันดีๆ



เรื่องของวันที่สองมันคงจะจบลงเพียงเท่านั้นแหละครับ แต่…. เมื่อผมเดินมาถึงห้องของผม(ใกล้มาก ห้องติดกัน) และบิดลูกบิดอย่างกระหายการนอนนั้นนนนน … “ห้องล็อค”

!@#$%^&*()BT$WU = ผมจะฆ่าพี่ทั้งสองคนนนนนนน!

เคาะแล้ว แต่คงสลบกันทั้งคู่ ก็เลยเดินกลับไปห้องตะกี้ที่ใช้ประชุมกัน แล้วก็บอกเพื่อนกลุ่มเดียวกันว่า “นายๆ เราขอนอนด้วยนะ” ฮ่าๆๆ

. . . . . . . Day 3 . . . . . . .

วันแรกยาวมาก วันที่สองสั้นลงมาหน่อย วันที่สาม ให้สามคำครับ
“โดน สับ เละ” และแฮชแท็ก #ร้องเห-หนักมาก
เป็นที่รู้กันว่าค่ายนี้ ระบบ Random กลุ่มที่จะขึ้นพรีเซนต์ไม่ธรรมดา และปีนี้มันก็ไม่ธรรมดาจริงๆ =0= กลุ่มเราได้กลุ่มสุดท้าย ความมั่นใจและคิวที่อยู่ในหัวเริ่มหายไปเรื่อยๆ จนวินาทีที่ก้าวขึ้นสู่เวที …

กรรมการสี่ท่านที่มาสับ และช่วยปรับแก้เว็บของทั้ง 7 กลุ่มนี้ ได้แก่

  • พี่บอย Pantip.com
  • พี่โน๊ต Dek-D.com
  • พี่ปอง Sanook.com
  • และพี่เอ็ม khajochi

(ไม่ให้เละได้ไง)
หลังจากมรสุมผ่านพ้นไป พี่ทั้งสี่ก็กลับมาใจดีอีกครั้ง และถึงเวลา “มื้อสุดท้าย” ณ ค่าย JWC#7 อันประกอบด้วย KFC และ Pizza (มื้อที่ดีที่สุดของค่าย) และกลุ่มก็ได้เห็นธาตุแท้ของผมในตอนนี้ (สองมือเลย มือเดียวมันจะกินหมดได้อย่างไร)

หลังจากนั้นก็มาถึงเวลาประกาศผลของเว็บ (มีรางวัลด้วยนะเออ) โดยแบ่งรางวัลออกเป็น เว็บไซต์ยอดเยี่ยม เว็บไซต์สร้างสรรค์ และปฏิบัติงานกลุ่มยอดเยี่ยม …และกลุ่มเรานั้น ก็ได้เดินยืดหลังตรงอย่าสง่าผ่าเผย … ไปรับเกียรติบัตร”เข้าร่วมการอบรม” หลังจากที่เค้าแจกสามรางวัลไปแล้ว อิอิ

เข้าสู่พิธีปิด และถ่ายรูปจ้าาา



อ่าน Pantip จริงๆจังๆมาสองปีกว่าๆ และเล่น Dek-D มาตั้งแต่ขึ้นมัธยมต้นใหม่ๆ(เทคโนโลยีเข้าถึงช้านิดหน่อย) ไม่ต้องบรรยายมากครับ แอร๊ยย

// อ่ะๆ งานเลี้ยงเลิกแล้ว กลับบ้านกันๆ เดี๋ยวรถหมด (รถผมนี่แหละจะหมด!) //

. . . . . . . 😀 . . . . . . .

ผ่านไปสามวัน ทั้งง่วง ทั้งเพลีย ทั้งสนุก และมีความสุข
Dropbox ยังคงอยู่ในมือ ตามธรรมเนียมที่คนอยากซึ้งควรทำ คือเอากลับไปอ่านที่บ้าน แต่ผมเหงา ผมจะอ่านที่นี่!! เท่านั้นแหละ T_T
ค่ายนี้ มีอะไร ที่ค่ายอื่นไม่มี นี่คือคำถามที่ได้ยินบ่อย (แต่เค้าไม่มาถามเรา เราก็.. ไม่พูด -w-) แต่ผมขอตอบเอาไว้ตรงนี้ก็แล้วกัน
“Teamwork” 😀
ค่ายนี้ น้องค่ายจะได้ทำโปรเจคกันเป็นทีม ไม่ได้เขียนเว็บส่งในนามตัวเองอย่างเดียว แต่จะเป็น “ส่วนหนึ่ง” ของ “ทีม” ในการทำงานให้บรรลุผลสำเร็จ ต้องรันงานของตัวเอง และซัพพอร์ตเพื่อนถ้าสามารถทำตรงนั้นได้ … ในเวลา 3 วัน

. . . .

ขอบคุณสมาคมผู้ดูแลเว็บไทย และสปอนเซอร์ทุกท่าน ที่ผมคงเอ่ยนามไม่หมด ^^
ขอบคุณพี่ๆสต๊าฟค่ายทุกๆคน ทั้งพี่ๆที่เป็นวิทยากรบรรยายในคลาสรวม สาขา และพี่ๆสันทนาการ
ขอบคุณพี่ๆ Senior มากๆครับ ที่ช่วยชี้และแนะแนวมุมมองการทำงาน ให้กว้างขึ้น
ขอบคุณพี่คิด พี่จาบอน พี่ลูกปลา(อ่านบล็อกพี่ก่อนไปค่าย) และพี่ๆที่เข้ามาแนะแนวในคืนสุดท้าย
ขอบคุณพี่ Phantip (Junior Webmaster Camp 6 : ค่ายดี ค่ายฟรี มีถั่วมั้ย?)
ขอบคุณชาวค่าย JWC#7
ขอบคุณภาพจากอัลบัม JWC ของพี่ Suwicha Angkurat (มีช่างภาพหลายคน ) จากพี่กลุ่ม และเพื่อนในกลุ่ม
ขอบคุณพี่แทร็คเตอร์ กับพี่หมิงมากๆนะครับ ^^ ที่ช่วยทุกอย่าง ตั้งแต่ตื่นยันนอน ดีใจที่ได้เจอกัน และมีพี่กลุ่มน่ารักๆแบบนี้
ขอบคุณเพื่อนๆกลุ่ม มุกดาหารหมอกมัว > แพน เจน เจนนี่ พลาสเตอร์ และนิว < ด้วย พวกเธอเจ๋งมากๆอ่ะ ดีใจที่ได้ทำงานด้วย

// รถจะออกแล้ว ล้อจะหมุน การเดินทางกำลังจะต่อจากเดิม และเดินไปข้างหน้า …จริงๆวันแรก ผมควรจะอยู่บ้าน สอบรามอีกสองวิชาที่ลงพรีดีกรีไว้ … แต่การเลือกแบบนี้ ก็เป็นการเดินไปข้างหน้าในอีกรูปแบบหนึ่งเหมือนกัน ซึ่งไม่ว่ารูปแบบไหน มันก็ไม่มีวันจะหวนย้อนกลับได้อยู่ดี (เปิดวาร์ปมิติที่ 4 // ท่ดๆ มุขฟิสิกส์)
และผมก็ไม่เสียใจเลย ที่ตัดสินใจมาค่ายนี้ …. ก็ติด F มันซ่อมได้นี่ แต่ไม่ได้มาค่ายนี้ มันเจ็บใจ!!

#Edit : เฮ้ยยยยย ลืมขอบคุณ camphub.in.th ไปได้ไง ไม่มีเว็บนี้ไม่รู้จักแม่กระทั่งค่ายแรก(แม่โจ้)เลยนะ ขอบคุณคร้าบบบบบ 555

โพสต์ความคิดเห็น

0 ความคิดเห็น